Please Don't Tell
...het toegangritueel omvat een geheime code en het stappen door een koelkast naar een Lynchiaanse wonderland...
Rijdend op de relatief recente wereldwijde zeitgeist van een liefde voor alles wat ouderwets en retro is, was het onvermijdelijk dat de gebruikelijke roddel-en-cocktailwereld van de Londense barcultuur verweven zou raken in de gekte voor geheime ondergrondse bars.
Clandestiene, speakeasies, geheim, ondergronds, verborgen – het is belangrijk op te merken dat de definities van deze bars door mensen (met mensen bedoel ik journalisten) wild variëren – de meest geheime zaken zijn zoveel dat 99% van zelfs goed geïnformeerde Londenaren ze nooit zal horen. Voor sommigen kan het gewoon iets ‘ondergronds’ betekenen (zoals letterlijk, in een kelder). Sommigen nemen zichzelf veel te serieus, en sommigen zijn met een knipoog en begrijpen dat het allemaal een beetje leuk kan zijn.
Deze lijst is een mix van hen – het cruciale is dat ze allemaal heel, heel goed zijn in wat ze doen.
Het is onmogelijk om een lijst van geheime bars samen te stellen zonder de voortrekker en de voorganger van het hele moderne genre te erkennen. Ja, iedereen die zijn Londense bars kent, zal erover weten en ja, er is er ook een in Manhattan. Maar Melk & Honing maakt al jaren uitstekende cocktails voor een veeleisend en beschaafd publiek, jaren voordat speakeasies bestemmingen werden voor elke kunststudent en bezoeker die gewoon een dronken verhaal wilde vertellen aan vrienden de volgende ochtend.
Gelegen achter een ongebruikte zwarte deur op Poland Street in Soho, is een reservering en/of lidmaatschap vereist. De cocktails zijn enkele van de beste in Londen met een sterke focus op klassiekers, prachtig gemaakt. Een lidmaatschap is vereist om langer dan 23.00 uur te blijven en de bovenverdieping ledenlounge te bezoeken – echter, niet-leden kunnen voor zichzelf en maximaal drie gasten boeken als een manier om te proeven voordat ze betalen voor het volledige lidmaatschap. Een klassieker.
Een persoonlijke favoriet, alles in deze Shoreditch bar werkt om een geweldige avond te creëren. De inrichting is decadente maar toegankelijk, de bartenders zijn enthousiast en meer dan bereid om aanbevelingen te doen op basis van jouw smaken, zelfs tijdens piektijden (en ze zijn heel, heel goed in wat ze doen) en de menigte is prachtig maar vriendelijk. Dan is er de schijnbare meerderheden van sub-bars verspreid rond – stap door de gapende (en gesloten) deur in de achterste linkse hoek en je wordt naar de secundaire bar achterin gebracht. Overtuig de bartenders dat je een cocktailpersoon bent en dol bent op je dranken, en je krijgt een sleutel met richtingen naar de Jubjub Bar, een verborgen bar bereikbaar via een (werkelijke) kastdeur en ingericht in een weelderig Alice in Wonderland-thema. De sfeer van de hoofdbar is misschien even leuk, maar drinken in de Jubjub is op zich al genoeg – je hebt het gemaakt. Je bent een van ons. Welkom in de club.
Verborgen in de hoofdstraat van Chinatown, is deze Frans-georiënteerde speakeasy glamoureus en decadent, met een goed uitziende menigte en innovatieve mixologen die ultra-premium dranken mengen in ongebruikelijke en eclectische combinaties. Het interieur is esoterisch en antiek, hoewel het naarmate de avond vordert – vooral in het weekend – oncharacteristisch druk kan worden.
De zeer commerciële locatie maakt deel uit van de opwinding van het drinken hier, terwijl menigten onwetende toeristen en Londenaren passerend geen idee hebben terwijl jij je bovenin glamorous maakt. Telefoonnummers worden niet meer genoteerd, en eerlijk gezegd, heeft het geen zin om op te komen treden en te hopen dat het een rustige avond binnen is, vooral als je jezelf gekleed hebt in iets dat passend glinsterend is. E-mailen van tevoren om iets te reserveren is de enige zekere manier om een tafel te verzekeren.
Afgezien van het hebben van misschien wel de domste naam in de barwereld, was Mayor oorspronkelijk bekend om een vrij nieuw ritueel van toegang met een geheime code en een genoemde barman, en stappen door een koelkast in een Lynchiaans wonderland van onthoofde (dat wil zeggen, opgezette) dierenhoofden.
Nu wordt de toegang vaker verkregen door binnen te gaan in de Spitalfields tak van The Breakfast Club en door de Smeg-koelkast te lopen die op een deur is gemonteerd. Het is op dit moment best wel bekend, en ik denk dat de barjongens bij The Breakfast Club moe zijn geworden van het mee spelen. De sfeer is geweldig en leuk, en de drankjes zijn ook heel goed, dus het is de moeite waard, ondanks de domheid. De inrichting is vrij uniek, en ze hebben een geweldige happy hour. Zeker de moeite waard om te proberen.
Een van de meest geheime van de huidige groep 'bekende' speakeasies, Lounge Bohemia is ook misschien een van de meest veeleisende. Werkt met een beleid van alleen reserveringen voor groepen van niet meer dan 6 en handhaving van een 'geen kostuums'-beleid (om de bankiers buiten te houden), hebben de eigenaars de essentie van een lounge gedestilleerd in iets zeer puurs.
Cocktails, zoals verwacht, zijn heerlijk en redelijk geprijsd, decoraties zijn eclectisch en lijken op een kruising tussen een tekeningkamer in Praag in de jaren 70 en een cocktailbar, canapés zijn Tsjechisch en cocktailmenu's zijn een paar hoofdstukken in de boeken die ze hebben laten rondslingeren. Het is alleen tafelbediening, dus er is geen staanplaats, wat bijdraagt aan de zachte, ontspannen sfeer. Een opmerking – de bar is vrij goed verborgen. Je hebt geen set wachtwoorden nodig of om in een telefoonontvanger te spreken midden in een verlaten tankstation om toegang te krijgen – je hebt gewoon een reservering nodig – maar volhard om de bar te vinden, want het is vrij goed verborgen van de straat.
